Kabak Hikayesi

Bugün size hikayeyi ben değil, Aşık Gül Ahmet Yiğit anlatacak. Bilmeyenler için hemen söyleyelim ki, Gül Ahmet, aslen Gazi Antep'in İslahiye ilçesine bağlı Feyzipaşa bucağından olan, 1955 doğumlu bir öğretmen/aşığımızdır.

İşte onun ağzından; "evliyalar, enbiyalar, peygamberler yemeği(!) "kabağın" hikayesi:

.

"İnnâ ateyna senin..."

Efendim, mevzuu çok çetrefilli ve yanlış anlaşılmaya da çok müsait olduğundan, nereden ve nasıl başlayacağımızı doğrusu pek kestiremiyoruz ama gene de ("her yiğidin bir yoğurt yiyişi vardır" özdeyişi ile mütenasip olmak üzere), diğer her konuda olduğu gibi;  müslümanlığımızı da, çoğu zaman "nev'i şahsına münhasır" bir şekilde yaşadığımızı söyleyerek söze bir tarafından başlamış olalım. Ve bugün, bu duruma ilginç bir örnek teşkil etmesi bakımından aşağıdaki yaşanmış vakayı size hikaye etmeye çalışalım.


Şimdi hemen hepimiz biliriz ki, camilere devam eden cemaatlerimizin ekserisi, yaşını başını almış büyüklerimizden müteşekkildir. Bu durumun en çok farkında olması gerekenler ise imamlarımız olmalıdır. Zira, yaşı ilerleyen her erkeğin "prostatı" ile mutlaka bir meselesi vardır ve bu sebeple de abdestlerini öyle uzun boylu bozulmadan muhafaza edemezler. Bu durumu çoğu kez göz ardı eden kimi genç imam kardeşlerimiz, farkında olmadan cami cemaatlerimizi zor durumda bırakabilmektedirler. Dileğimiz odur ki, hiç olmazsa bundan sonrasında aşağıdakine benzer bir vaka bir daha yaşanmasın.